Οι Καρδιτίδες είναι θαλάσσια δίθυρα που διακρίνονται από το αραγωνιτικό κέλυφος, την ισχυρή ετερόδοντη άρθρωση και, στα περισσότερα είδη, τις έντονες ακτινωτές νευρώσεις που καταλήγουν σε οδοντωτή εσωτερική παρυφή. Το κέλυφος είναι συνήθως παχύ, κυρτό και ασύμμετρο ως προς την κορυφή, αλλά η οικογένεια περιλαμβάνει από μικροσκοπικές στρογγυλές μορφές έως μεγάλα επιμήκη ή τραπεζοειδή είδη. Σε αντίθεση με τα βαθιά θαμμένα δίθυρα, οι τυπικοί Καρδιτίδες έχουν συνεχή παλλιακή γραμμή χωρίς κόλπο, ένδειξη ότι οι σίφωνές τους είναι κοντοί ή απουσιάζουν. Τα σημερινά είδη εξαπλώνονται σε όλες τις θάλασσες: άλλα ζουν μισοθαμμένα στο ίζημα και άλλα προσδένονται σε στερεές επιφάνειες με βυσσικά νήματα, ενώ όλα τρέφονται διηθώντας αιωρούμενα σωματίδια. Το πρώιμο απολιθωματικό ιστορικό της οικογένειας είναι φτωχό και οι αρχαιότερες αποδόσεις αμφισβητούνται, όμως ασφαλείς Καρδιτίδες υπήρχαν ήδη στο Πρώιμο Κρητιδικό και η ομάδα γνώρισε ιδιαίτερη ποικιλότητα και αφθονία κατά το Παλαιογενές.