Τοῦτο τῶν λαμνομόρφων καρχαριῶν το ἐκλελοιπός γένος, το οὕτω καλούμενον «Στριατολάμια», τῇ τῆς τῶν ὀδόντων μύλης γλωττικῇ ἐπιφανείᾳ ἰδιάζουσας αὐλακώσεις ὡς βασικότατον γνώρισμα δείκνυσι (ἐξ οὗ και τ' ὄνομα, ἀγγλιστί striation=αὐλάκωση). Οἱ τῶν Στριατολαμιῶν πρόσθιοι ὀδόντες ὡς λεπτότεροι και θηκτώτεροι τῶν ὀπισθίων, οἵ εὐρύτεροι εἰσί. Εἴδη ὡς τὰ S. macrota καὶ S. striata, κατά την Παλαιογενῆ τε καὶ τὴν Νεογενῆ περίοδον βεβιωκότα, ἐν ῥηχῶν θαλασσίων περιβαλλόντων ἀποθέσεσι ηὑρέθησαν. Ἕτι οἱ εἰδήμονες την τοῦ γένους ταξονομίαν οὐ βεβαιοῦσιν. Ἱστορικῶς ἐν διαφόροις οἰκογενείαις τέτακται, ἐν οἷς Μιτσουκουρινίδαι καὶ Ὀδοντασπιδίδαι.