Τὸ Venericor γένος ἐκλελοιπὸς ἦν μεγάλων καρδιτιδῶν τοῦ Παλαιογενοῦς, παχείαις καὶ σφόδρα κυρταῖς θυρίσι καὶ πλατείαις ἀκτινωταῖς ῥαβδώσεσι γνωριζόμενον, αἳ αὐξανομένου τοῦ κελύφους ἐπιπεδέστεραι γίγνονται. Οὕτως ἀπὸ τῶν ὀξυρράβδων καρδιτιδῶν τῆς παλαιᾶς Venericardia διαφέρει. Θερμὰς καὶ ἀβαθεῖς θαλάσσας ᾤκει καὶ πυκνὰς συναγωγὰς ἐποίει, ὧν αἱ βαρεῖαι θυρίδες ὀστρεώδη στρώματα ἀπετέλουν. Μάλιστα ἐν Παλαιοκαινικαῖς καὶ Ἠωκαινικαῖς ἀποθέσεσιν Εὐρώπης καὶ Ἀμερικῆς ἤκμαζεν. Ἐνίοτε ὑπογένος τῆς Venericardia νομίζεται, ἀλλὰ φυλογενετικὴ ἔρευνα τὴν πλατύρραβδον γενεὰν φυσικὴν εἶναι δηλοῖ.