Τα Ξιφιοειδή είναι ένας κλάδος μεγάλων πελαγικών τελεοστέων που χαρακτηρίζεται από την ακραία επιμήκυνση του προγναθικού οστού ώστε να σχηματίζει ένα άκαμπτο οστέινο ρύγχος («ξίφος»). Τα σύγχρονα μέλη περιλαμβάνουν τον ξιφία (γένος Ξιφίας, οικογένεια Ξιφίδες) και την οικογένεια των Ιστιοφοριδών.

Τα ξιφιοειδή διακρίνονται από άλλα μεγάλα αρπακτικά τελεοστέα λόγω του οστέινου ρύγχους τους, της απώλειας των δοντιών στους ενήλικες και των πολύ μικρών ή ανύπαρκτων κοιλιακών πτερυγίων. Τα υδροδυναμικά σώματά τους και οι ημισεληνοειδείς ουρές τους αντανακλούν την εξειδίκευσή τους στην ταχεία κολύμβηση σε ανοιχτές θάλασσες.

Τα απολιθώματά τους χρονολογούνται τουλάχιστον από την Παλαιογενή περίοδο και κυρίως περιλαμβάνουν μεμονωμένα ρύγχη, τα οποία διατηρούνται ευκολότερα από τον υπόλοιπο σκελετό. Τα Ξιφιοειδή είναι ενεργοί πελαγικοί θηρευτές, και το ρύγχος τους ερμηνεύεται κυρίως ως εργαλείο για να χτυπούν ή να καταπραΰνουν τη λεία τους, παρά για να την διατρυπούν.