Οι Ινοκεραμίδες ήταν μια οικογένεια μεγάλων, παχυκέλυφων δίθυρων που άκμασαν στις θάλασσες της Κρητιδικής περιόδου. Τα όστρακά τους ήταν έντονα ανισόμορφα και συχνά ογκώδη, με πλατιές ομόκεντρες γραμμές ανάπτυξης αλλά ελάχιστες ή καθόλου ακτινωτές ραβδώσεις, δίνοντάς τους μια χαρακτηριστικά στρωματώδη, πρισματική όψη. Η δομή του συνδέσμου τα διακρίνει από τα στρείδια, με τα οποία έμοιαζαν αρκετά. Από τα στρείδια τις διαχωρίζει επίσης ο μη προσκολλημένος, χαμαιπετής τρόπος ζωής τους.

Ζούσαν σε μαλακούς θαλάσσιους βυθούς, φιλτράροντας την τροφή τους από το νερό και σχηματίζοντας εκτεταμένα πεδία από κελύφη σε ήρεμα, συχνά χαμηλοοξυγονωμένα περιβάλλοντα, όπως εκείνα που δημιούργησαν την Ευρωπαϊκή Κιμωλία. Τα ανθεκτικά ασβεστιτικά τους κελύφη είναι από τα πιο κοινά απολιθώματα της Ύστερης Κρητιδικής, λειτουργώντας ως βασικοί δείκτες για τη συσχέτιση θαλάσσιων στρωμάτων.