Οι Πεκτινίδες, τα γνωστά χτένια, είναι πολυποίκιλη οικογένεια θαλάσσιων διθύρων που απαντά από τα παράκτια νερά έως τα μεγάλα βάθη. Το κέλυφός τους είναι συνήθως στρογγυλό ή ριπιδοειδές, με ευθύγραμμη ραχιαία παρυφή που προεκτείνεται σε ένα πρόσθιο και ένα οπίσθιο ωτίο. Κάτω από το πρόσθιο ωτίο υπάρχει συχνά μια εγκοπή με το κτενίδιο, σειρά μικρών οδοντώσεων που συγκρατούν τα βυσσικά νήματα πρόσδεσης, αν και στους ενηλίκους μπορεί να περιορίζεται ή να χάνεται. Διαθέτουν επίσης χαρακτηριστικό εσωτερικό σύνδεσμο, ενώ πολλά είδη φέρουν πολυάριθμους οφθαλμούς ικανούς να σχηματίζουν εικόνα κατά μήκος της παρυφής του μανδύα. Τα περισσότερα παραμένουν προσδεδεμένα με βύσσο, αναπαύονται ελεύθερα στον βυθό ή ζουν εν μέρει θαμμένα· η ενεργητική κολύμβηση με γρήγορο ανοιγοκλείσιμο των θυρίδων εξελίχθηκε επανειλημμένα μέσα στην οικογένεια. Οι αρχαιότεροι ασφαλώς αναγνωρισμένοι Πεκτινίδες χρονολογούνται στο Μέσο Τριαδικό και τα πλούσια σε ασβεστίτη κελύφη τους άφησαν άφθονο απολιθωματικό αρχείο στο υπόλοιπο Μεσοζωικό και το Καινοζωικό.