Αἱ Πεκτινίδαι, οἱ κοινῶς κτένες, πολυειδὴς οἰκογένειά εἰσι θαλαττίων διθύρων, ἀπὸ τῶν αἰγιαλῶν μέχρι τοῦ βαθέος πελάγους οἰκούντων. Τὸ κέλυφος περιφερὲς ἢ ῥιπιδοειδές, τὴν δὲ ῥαχιαίαν παρυφὴν εὐθεῖαν καὶ εἰς δύο ὠτία τεταμένην ἔχει. Ὑπὸ τῷ προσθίῳ ὠτίῳ πολλάκις ἐντομή ἐστι μετὰ μικρῶν ὀδόντων, οἳ τὰ βύσσινα νήματα κρατοῦσιν, καίπερ ἐν τοῖς τελείοις ἐνίοτε μειούμενοι ἢ ἀφανιζόμενοι. Ἔχουσι δὲ ἴδιον ἐσωτερικὸν σύνδεσμον, καὶ πολλὰ εἴδη πολλοὺς ὀφθαλμοὺς παρὰ τὸ χεῖλος τοῦ μανδύου. Οἱ πλεῖστοι βύσσῳ προσδέονται ἢ ἐπὶ τοῦ πυθμένος κεῖνται ἢ ἡμιθαπεῖς ζῶσιν· τὸ δὲ ταχέως τὰς θυρίδας συγκρούοντας νήχεσθαι πολλάκις χωρὶς ἐξελίχθη. Οἱ ἀρχαιότατοι βέβαιοι Πεκτινίδαι ἐκ τοῦ Μέσου Τριαδικοῦ εἰσι, τὰ δὲ ἀσβεστιτικὰ κελύφη αὐτῶν πλούσιον ἀπολιθωματικὸν ἀρχείον κατέλιπον.