Τα Τρηματοφόρα είναι κατά κύριο λόγο θαλάσσιοι, μονοκύτταροι ευκαρυωτικοί οργανισμοί του κλάδου των Ριζαρίων. Κύριο γνώρισμά τους είναι το κοκκώδες δίκτυο ψευδοποδίων που διακλαδίζονται και επανενώνονται και χρησιμεύουν για την κίνηση, τη σύλληψη τροφής και την κατασκευή του κελύφους, ή θήκης. Η σύσταση της θήκης ποικίλλει πολύ: ορισμένα είδη εκκρίνουν ανθρακικό ασβέστιο, άλλα συγκολλούν επιλεγμένους κόκκους ιζήματος, ενώ πρώιμα αποκλίνουσες γραμμές μπορεί να έχουν οργανική θήκη ή να μην έχουν καθόλου. Τα περισσότερα ζουν επάνω ή μέσα στον βυθό, αλλά αρκετές εξελικτικές γραμμές πέρασαν ανεξάρτητα στον πλαγκτονικό τρόπο ζωής. Πιθανά απλά Τρηματοφόρα εμφανίζονται σε πετρώματα του Καμβρίου, ενώ οι αρχαιότερες βέβαιες πολυθάλαμες θήκες είναι του Μέσου Ορδοβικίου· σε νεότερες θαλάσσιες αποθέσεις οι ορυκτοποιημένες θήκες γίνονται άφθονες. Η γρήγορη εξέλιξη, η ευρεία εξάπλωση και η ευαισθησία τους στις περιβαλλοντικές συνθήκες τα καθιστούν εξαιρετικά χρήσιμα για τη χρονολόγηση στρωμάτων και την ανασύσταση του παλαιού βάθους, της θερμοκρασίας, της χημείας των υδάτων και του κλίματος.