Τὰ Τρηματοφόρα μονοκύτταρα εὐκαρυωτικὰ τῶν Ῥιζαρίων ἐστίν, τὰ πλεῖστα θαλάττια. Ἴδιον αὐτῶν δίκτυον κοκκωδῶν ψευδοποδίων, ἃ διακλαδίζεται καὶ πάλιν συνάπτεται πρὸς κίνησιν, τροφὴν καὶ κατασκευὴν τῆς θήκης. Αἱ θῆκαι ποικίλαι· αἱ μὲν ἐξ ἀνθρακικοῦ ἀσβεστίου, αἱ δὲ ἐκ κόκκων ἱζήματος συγκεκολλημένων, ἄλλαι δὲ ὀργανικαὶ ἢ οὐδαμαί. Τὰ πολλὰ ἐπὶ ἢ ἐν τῷ πυθμένι ζῇ, τινὰ δὲ γένη πλαγκτονικὰ ἐγένετο. Πιθανὰ ἁπλᾶ λείψανα ἐν τῷ Καμβρίῳ φαίνεται, αἱ δὲ πρῶται βέβαιοι πολύθαλαμοι θῆκαι ἐκ τοῦ Μέσου Ὀρδοβικίου εἰσίν. Διὰ τὴν ταχεῖαν μεταβολήν, τὴν πλατεῖαν διασπορὰν καὶ τὴν πρὸς τὸ περιβάλλον εὐαισθησίαν, πρὸς χρονολόγησιν πετρωμάτων καὶ γνῶσιν παλαιῶν θαλασσῶν καὶ κλιμάτων σφόδρα χρήσιμά ἐστιν.