Ο Νουμμουλίτης είναι εξαφανισμένο γένος μεγάλων βενθικών Τρηματοφόρων που άκμασε από το ύστερο Παλαιόκαινο έως το πρώιμο Ολιγόκαινο. Κάθε οργανισμός κατοικούσε σε μια επίπεδη ή φακοειδή ασβεστιτική θήκη, περιελιγμένη στο ίδιο επίπεδο και χωρισμένη σε πολλούς θαλάμους με εσωτερικό σύστημα αγωγών. Ο κύκλος ζωής περιλάμβανε δύο πολύ διαφορετικές γενεές: ένας μικρός αρχικός θάλαμος οδηγούσε συνήθως σε μεγάλη τελική θήκη, ενώ ένας μεγάλος αρχικός θάλαμος σε μικρότερο ενήλικο. Οι περισσότερες θήκες έχουν διάμετρο από λίγα χιλιοστά έως λίγα εκατοστά, αλλά εξαιρετικά είδη ξεπερνούσαν τα δέκα εκατοστά και συγκαταλέγονται στους μεγαλύτερους μονοκύτταρους οργανισμούς με κέλυφος. Οι Νουμμουλίτες φιλοξενούσαν φωτοσυνθετικά φύκη και ζούσαν σε θερμές, φωτεινές ανθρακικές υφαλοκρηπίδες. Κατά το Ηώκαινο οι θήκες τους συσσωρεύτηκαν σε εκτεταμένους νουμμουλιτικούς ασβεστόλιθους σε όλη την Τηθύ· τέτοιος λίθος υπάρχει στους ογκόλιθους των πυραμίδων της Γκίζας και γέννησε στην αρχαιότητα την ιστορία ότι τα απολιθώματα ήταν πετρωμένες φακές.