Ποτάμιον

Κατὰ τὸ Πλειόκαινον, ἡ περὶ τὸ νῦν λεγόμενον Ποτάμιον χώρα ἦν ἐπὶ τοῦ ὁρίου θαλάσσης θερμῆς καὶ ῥηχῆς, και συνήπτετο πρὸς ἐκβολὴν ποταμοῦ ἀπορρέοντος ἐκ τῆς πλησιοχώρου γῆς. Λεπτοὶ ἀσβεστολιθικοὶ πηλοὶ ἐπὶ τοῦ πυθμένος συνήγοντο, μαλακάς μάργας ποιoῦντες και κατά καιρούς ὁ ποταμός ἀποθέματα χερσαῖα προσκομίζει. Ἡ δὲ ἀκτὴ οὐχ ὑψηλή καὶ βραδέως κλίνουσα ἦν, ὄπισθεν δὲ λόφοι ἀνέκειντο, δάσεσιν κωνοφόροις μάλιστα καὶ θαμνώδει φυτείᾳ μεσογειακῇ κεκαλυμμένοι. Ἡ κατά καιρούς ἀπορροὴ τὰ ἐκ τῆς γῆς φυτικὰ λείψανα - οἷον στροβίλους πίτυος, καρπούς καὶ ξυλώδη θραύσματα - εἰς τὴν ἐκβολὴν ἐκόμιζεν, ἔνθα μετὰ τῆς ἰλύος μιγνύμενα κατεχωροῦντο.

Artistic depiction of Plantae

Φυτά

🦴 5