Τα Ἀνθοζῴα εἰσί μέγας κλάδος ἐν τοῖς Κνιδοζώοις, μόνα πολυποειδῆ ζῷα περιέχον, οἷον οἱ ἀνεμῶναι, τα σκληρά τε και μαλακά κοράλλια. Ἔστι δὲ ἀδελφὸς κλάδος τῶν Μεδουσοζώων, οὗ ἀντίθετα δὲ, τὰ Ἀνθοζῴα παντελῶς στεροῦνται σταδίου μεδούσης, καὶ μόνον διὰ πολύποδας ἀναπαράγονται, ἢ καθ’ ἕνα ἢ κατὰ σὺνῳκίαν.

Διαφέρονται τα Ἀνθόζῳα τῇ ἐσωτερικῇ κατασκευῇ: ἔχουσι κοιλιοστόμαχον ἀκτινοδῶς διῃρημένον ὑπὸ μεσεντερίων, καὶ τὸ στόμα ἄγει εἰς τὸν ἀκτινοφάρυγγα, σωληνώδη τινά δίοδο μετά ἐπιθηλίου κροσσωτοῦ. Ἔστι δὲ ἴδιον αὐτοῖς ὁ σιφωνόγλυφος, αὖλαξ κροσσώδης, ἥ ῥεύματα ὕδατος διὰ τοῦ σώματος παρέχει. Ταῦτα συνεπικουρεῖ τῇ κυκλοφορίᾳ καὶ πέψει. Ἡ γένεσις δὲ γίνεται καὶ κατὰ συνουσίαν (ὡς ἐν τῇ ἐκχυτῇ σπορᾷ), καὶ ἀφ' ἑαυτῶν (οἷον ἐκβλάστημα ἢ σχίσις), καὶ οἱ προνύμφαι εὐθὺς εἰς πολύποδας μεταβάλλουσιν, ἄνευ σταδίου μεδούσης.

Τα τῶν Ἀνθοζώων ἀπολιθώματα ἐπέχεται εἰς το Κάμβριον ἴσως, ἀλλ’ ἔστιν ἀμφίβολος ἡ ταυτοποίησις τῶν πρώτων εἰδῶν. Ἀσφαλέστερα δὲ ἀπολιθώματα φαίνονται ἐν τῷ Ὀρδοβικίῳ, ὅπου τὰ Ῥυτιδωτά καὶ Πινακωτά κοράλλια σημαντικὸν μέρος εἶχον ἐν τοῖς ὕφαλοις τοῖς τοῦ Παλαιοζῳικοῦ. Τα δὲ νῦν Σκληρακτίνια κοράλλια, ἐν τῷ Τριασικῷ φανέντες, τὸν ἴδιον τοῦτον ῥόλον τηροῦσιν ἐν ταῖς θερμαῖς θαλάσσαις τῆς νῦν οἰκουμένης.