Τα Ῥυτιδωτά, ἢ τετρακοράλλια, ἀπολελυμένος κλάδος ἐστίν κοραλλίων τῆς Παλαιοζωϊκῆς περιόδου, πρῶτον φανεῖς ἐν μέσῳ τοῦ Ὀρδοβικίου χρόνου καὶ ἐκλιπῶν εἰς τὸ τέλος τῆς Περμίου ἐποχῆς. Σκελετοὺς ἐξ ἀσβεστίτη ἐποίουν, καὶ ῥᾳδίως γινώσκονται διὰ τὴν ἀκτινωτὴν τῶν διαφραγμάτων διάταξιν κατὰ τετράδας πλῆθος· ἕτερον ἢ τὰ νῦν Σκληρακτίνια (ἑξαμερῆ), ἢ τὰ κοινωνικά Πινακωτά (ὧν ἡ διάφραξις ἀσθενής ἐστιν). Τα Ῥυτιδωτά κοράλλια καὶ μονήρη ἦσαν (πολλάκις κερατοειδῆ), καὶ κοινωνικά, ἔχοντα ἐντὸς πίνακες καὶ διαφράγματα πλεγματώδη. ᾬκουν δὲ ἐν ῥηχαῖς θαλαττίαις περιοχαῖς καὶ εἰς τὴν κατασκευήν τῶν ὑφάλων συνεισέφερον ἰσχυρῶς, μάλιστα ἐν τῇ Σιλουρίῳ καὶ Λιθανθρακοφόρῳ περιόδῳ.