Μιμαριγέν, Ὄρος Ἰσσουμοῦρ

Πάλαι ποτὲ ἡ χώρα ἡ περὶ το Μιμαριγέν ὑπὸ θαλάσσης ἦν, ἥτις ἥσυχος καὶ ἀβαθής κατὰ παλαιᾶς τινός ἠπείρου την ἄκρην διετείνετο πολλὰ στάδια. Διὰ τοῦ καθαροῦ καὶ γλαυκοῦ ὕδατος ὁ ἥλιος διέλαμπε, καταυγάζων τὸν βυθὸν κλιτὸν καὶ ἀπὸ λευκοῦ άσβεστολίθου. Ὁ γὰρ πυθμὴν βεβαίως εἶχεν καὶ ἤρεμος ἦν, μικροῖς μὲν λιθώδεσιν ὑψώμασι διακεκοσμημένος, ἐνίοτε δὲ μόνοις κερατοειδέσι κοραλλίοις. Φύκη δὲ ἢ θαλάσσια φυτὰ ἀρχαϊκά ἐπὶ τῶν πετρωμάτων ἐνεφύοντο, τῷ ῥεύματι πραῶς κινούμενα.