Ὁ Παραλεγιοῦρος γένος ἐστὶ τριλοβίτου τῆς Δεβονίου περιόδου, διαφέρον ἐν τῷ λείῳ καὶ εὐγραμμίῳ ἐξωσκελετῷ καὶ τῇ τοῦ σώματος διαιρέσει ἐλαττωμένῃ. Τὰ λείψανά του εὑρίσκονται συχνῶς ἐν θαλαττίοις ἀποθέσεσι τῆς Βορείου Ἀφρικῆς καὶ τῆς Εὐρώπης, και δηλοῦσι βιοτὴν βενθείαν.

Κύρια γνωρίσματα εἰσίν· λοβὸς πλατύς καὶ θολωτός τῆς μέσης χώρας, πυγοασπίς μεγάλη καὶ ὑποτρίγωνος, καὶ ἐπιφανειακά λαξεύματα ἥσσω καὶ ὑποτονικά. Ὁ θώραξ πολλάκις φαίνεται συγκεκολλημένος ἢ μειωμένος τὰ μέρη, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ οἱ ὁλοχρόοι ἐλαττωμένοι ὦσιν ἄν καθ’ ὄγκον.

Ταῦτα τὰ γνωρίσματα μαρτυρεῖ τὴν προσαρμογὴν εἰς περιβάλλον μαλακοῦ πυθμένος, τάχα τοῦ θάπτεσθαι ὅλως ἢ μερικῶς. Ὁ Παραλεγιοῦρος ἐστίν μετάβατικός ἐν τοῖς συγγενέσι αὐτοῦ εἰς ἀπλούστευσιν καὶ πρὸς τὸ ὑπόστρωμα βίον.