Ο Παραλεγιούρος είναι ένα γένος τριλοβίτη της Δεβόνιας περιόδου, γνωστό για τον λείο, υδροδυναμικό εξωσκελετό του και τη μειωμένη του τμηματοποίηση. Τα απολιθώματά του βρίσκονται συχνά σε θαλάσσιες αποθέσεις της Βόρειας Αφρικής και της Ευρώπης, και υποδεικνύουν έναν βενθικό τρόπο ζωής.

Κύρια χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν έναν πλατύ, θολωτό κεντρικό λοβό, μια μεγάλη υποτριγωνική πυγαία ασπίδα και υποτονική επιφανειακή διακόσμηση. Ο θώρακας συχνά παρουσιάζει συγχωνευμένα ή μειωμένα τμήματα, ενώ τα ολοχρωικά μάτια τους μπορεί να είναι μειωμένου μεγέθους.

Αυτά τα γνωρίσματα υποδηλώνουν προσαρμογή σε περιβάλλοντα με μαλακό υπόστρωμα, πιθανώς με εμπλοκή σε σκάψιμο ή μερική ταφή. Ο Παραλεγιούρος αντικατοπτρίζει μια στροφή προς την απλοποίηση και τον προσανατολισμό στον βενθικό βίο μέσα στην εξελικτική του γραμμή.