Οι Τριλοβίτες είναι ένας εξαφανισμένος κλάδος θαλάσσιων αρθροπόδων, γνωστός από τις αρχές του Καμβρίου έως το τέλος του Περμίου. Χαρακτηρίζονται από έναν τριλοβικό ραχιαίο εξωσκελετό (έναν αξονικό και δύο πλευρικούς λοβούς), που χωρίζεται σε κεφαλή, θώρακα και πυγίδιο. Ο ασβεστοποιημένος χιτώνας τους και τα ανεπτυγμένα σύνθετα μάτια τους, συχνά με φακούς από ασβεστίτη, τους ξεχωρίζουν από τα υπόλοιπα αρθρόποδα. Σε αντίθεση με τα Γναθούχα (Mandibulata), οι τριλοβίτες δεν είχαν διαμορφωμένες σιαγόνες και διέθεταν δικλαδωτά άκρα (τα οποία σπανίως διατηρούνται). Ήταν αποκλειστικά θαλάσσιοι οργανισμοί και κατείχαν ποικίλους οικολογικούς ρόλους, από βενθικοί έρποντες έως κολυμβητές, με πολλούς να έχουν την ικανότητα να τυλίγονται σαν μπάλα για άμυνα. Τα πολυάριθμα απολιθώματά τους τους καθιστούν βασικούς δείκτες στη στρωματογραφία του Παλαιοζωικού.