Τα Φακόπιδα είναι μια εξαφανισμένη τάξη τριλοβιτών, γνωστή από την Πρώιμη Ορδοβίκια περίοδο έως το τέλος του Δεβονίου. Ξεχωρίζουν εύκολα από τα ιδιαίτερα σχιζοχρωικά μάτια τους, τα οποία αποτελούνται από μεγάλους, χωριστούς φακούς με ατομική κεράτινη επικάλυψη σε αντίθεση με τον συγχωνευμένο, πυκνά συσκευασμένο τύπο των ολοχρωικών ματιών που απαντάται στους περισσότερους άλλους τριλοβίτες. Το κέφαλον (η κεφαλή) τους συνήθως φέρει έντονα διογκωμένη γλαβέλλα και εμφανή προσωπικά ράμματα, που διευκόλυναν τη διαδικασία της έκδυσης. Πολλά είδη Φακοπιδών μπορούσαν να τυλίγονται σε σφιχτή σφαίρα, ως αμυντικός μηχανισμός.

Αυτά τα χαρακτηριστικά τους διαφοροποιούν από άλλες τάξεις τριλοβιτών όπως οι Ρεντλιχίδες ή οι Κορυνεξοχίδες, οι οποίες δεν έχουν σχιζοχρωικά μάτια και παρουσιάζουν πιο πρωτόγονες κεφαλικές δομές. Τα Φακόπιδα επίσης εμφανίζουν πιο σύνθετη μορφολογία στο θώρακα και στο πυγίδιο.

Απολιθώματα Φακοπιδών βρίσκονται ευρέως διαδεδομένα, ιδιαίτερα στη σημερινή Βόρεια Αμερική, Ευρώπη, Βόρεια Αφρική, καθώς και σε περιοχές της Ασίας και της Νότιας Αμερικής, αντανακλώντας την επιτυχία τους σε διάφορα ρηχά θαλάσσια περιβάλλοντα πριν την εξαφάνισή τους στο Ύστερο Δεβόνιο.