Τα Φακοπίδα τάξις ἐστὶ τῶν τριλοβιτῶν, ἐκλελοιπυῖα, ἀπὸ τοῦ πρωίμου Ὀρδοβικίου μέχρι τέλους τοῦ Δεβονίου φανεῖσα. Ῥᾳδίως γνωρίζεται διὰ τοὺς ἰδίους ὀφθαλμοὺς τοὺς σχιζοχρώους, ἐκ φακῶν μεγάλων, κεχωρισμένων και κεκαλυμμένων· οὐχ οἷον οἱ ὁλοχρώοι ὀφθαλμοί τῶν ἄλλων πλείστων τριλοβιτῶν, οἵ ἠνωμένοι και πυκνοὶ εἰσίν. Το κέφαλον (ἡ κεφαλή) πολλάκις ἔχει την γλαβέλλαν ἐξεσημασμένην καὶ πεφυσημένην, σὺν ῥηγματίοις σαφῶς διηρημένοις, οἵπερ εἰς τὸ ἐκδύεσθαι συνεβάλλοντο. Πολλοὶ δὲ τῶν Φακοπιδῶν ἠδύναντο εἰς σφαῖραν σφιγγεῖν ἑαυτούς, εἰς ἀμυντικὴν τάξιν.

Ταῦτα διαφέρει αὐτοὺς ἀπὸ τῶν ἄλλων τάξεων, οἷον τοὺς Ῥεδλιχίδας ἢ Κορυνεξοχίδας, οἵ γε μὴ σχιζοχρώους ὀφθαλμοὺς ἔχουσιν, καὶ τὰ τῆς κεφαλῆς ἁπλούστερα ἔχουσιν μόρφωματα. Καὶ τὸ θώρακος καὶ πυγιδίου σχῆμα ἐν τοῖς Φακοπίδαις πολυτελέστερον εἶναι δοκεῖ.

Τὰ τούτων ἀπολιθώματα εὑρίσκεται πανταχοῦ, κατὰ μάλιστα ἐν Βορείᾳ Ἀμερικῇ, Εὐρώπῃ, Βορείῳ Ἀφρικῇ, καὶ ἐν τοῖς τῆς Ἀσίας καὶ Νοτίου Ἀμερικῆς μέρεσι, δεικνύνταί τε τὴν εὐδαιμονίαν αὐτῶν ἐν πολυειδεστέροις θαλαττίοις καὶ ρηχοῖς τόποις πρὸ τοῦ τέλους αὐτῶν ἐν τῷ ὀψίμῳ Δεβονίῳ.