Ῥήδωψ γένος ἐστὶ τριλοβιτῶν τοῦ Πρωίμου Δεβονίου, γνωριζόμενον διὰ τὴν ηὐξημένη καὶ κυρτὴν γλαβέλλαν, καὶ τοὺς ἐπιφανεῖς ὀφθαλμοὺς τοὺς σχιζοχροϊκοὺς, ἔχοντας πλῆθος φακῶν ἀσβεστιτικῶν. Ταῦτα τὰ γνωρίσματα, μετὰ τοῦ μικροῦ καὶ στρογγυλοῦ πυγιδίου, καὶ τῆς ἀπουσίας ἀκανθῶν, διακρίνουσιν αὐτὸ ἀπὸ τὰς ὅμοιας αὐτῷ φακοπίδας γένη, οἷον ὁ Φάκωψ.

Ἐν εὑρήμασιν ἀπαντᾶται κατὰ τὴν Εὐρώπην, τὴν Βόρειον Ἀφρικὴν, καὶ τὰς Ἀμερικὰς, ἰδίως ἐν ταῖς Πραγίοις καὶ Ἐμσίοις στρωματογραφίαις, 419–403 ἑκατομμύρια ἔτη προ τοῦ νῦν. Τὸ τυπικὸν εἶδος, Ῥ. βροννοῦ (R. bronni), σύνηθες ἐστὶν ἐν τῇ Πραγίᾳ Λεκάνῃ, καὶ χρησιμεύει ὡς δείκτης τοῦ Πραγίου σταδίου. Καλῶς διετηρημένα δείγματα εὑρίσκονται καὶ ἐν Μαρόκῳ καὶ Ἀργεντινῇ, πολλάκις ἐν στάσει ἐγκεκυλισμένῃ.

Κατὰ φύσιν, ὁ Ῥήδωψ ἦν κινούμενος βένθειος θηρευτὴς ἢ νεκροφάγος, ἴσως ἡμιθαπτόμενος. Ὁ λεπτός ἐξωσκελετός μετά μειωμένων γραμμῶν δηλοῖ ὅτι προῃρεῖτο ἡσύχους, ἰλυώδεις θαλαττίους πυθμένας, ἔνθα ἴσως ἐνεθάπτετο μερικῶς.