Ὁ Ῥήδωψ ὁ μαυρίσκος ἐστὶ τριλοβίτης τοῦ πρωίμου Δεβονίου ἐκ Μαρόκου, ἐν τῷ κλάδῳ τῶν Φακοπιδῶν λογιζόμενος. Τὰ δείγματα τοῦ εἴδους τούτου ἔχουσι συνήθως το μῆκος ἀπὸ τριῶν μέχρι ἓξ ἑκατοστῶν. Τὰ ἀπολιθώματα ἐν τοῖς θαλαττίοις ἀσβεστολίθοις τοῦ Πραγίου εὑρίσκονται, πολλάκις καλῶς διατετηρημένα καὶ συνεσταλμένα. Τὸ εἶδος τοῦτο ἐβίου ὡς βενθικὸς θηρευτὴς ἢ νεκροφάγος ἐπὶ τῶν ρηχῶν πυθμένων.

Πολλάκις συγχέεται πρὸς εἴδη ὁμοιόμορφα, ἀλλ᾽ ἀναγνωρίζεται ἀσφαλῶς διὰ τὸ λεῖον καὶ ἀνάκανθον πυγίδιον, μετά ῥηχῶν σχισμῶν και ἀκόσμητον. Ἡ γλαβέλλα μέτριως ἐκτεταμένη ἐστίν, ἡ δ᾽ ἰνιακή αὖλαξ σαφῶς διαγράφεται, ἔως τοῦ γενείου προϊούσα. Ὁ ἐξωσκελετὸς λεπτομερῶς κεκοσμημένος ἐστίν, κοκκίοις, ἄνευ φλυκταινῶν. Οἱ δὲ σύνθετοι ὀφθαλμοὶ μέγιστοι, καθάπερ τοῖς Φακοπίδαις προσήκει. Ἐὰν οὖν τὸ πυγίδιον λεῖον ᾖ καὶ ἄοπλον, εἰκότως ὁρᾷς Ῥ. μαυρίσκον· βεβαίωσαι δὲ διὰ τῆς μορφῆς τῆς γλαβέλλης καὶ τῆς αὔλακος.