Στρόβολος, Λευκωσία

Κατὰ τὸ Ὀψὲ Πλειόκαινον, ἡ νῦν τὸν Στρόβολον τῆς Λευκωσίας ἐνοικουμένη χώρα κατέκειτο ὑπὸ τῇ θερμῇ καὶ ἀνοικτῇ Θαλάσσῃ τῆς Μεσαορίας, ἥτις μεταξὺ τῶν ἀνερχομένων ὀρέων Πενταδακτύλου πρὸς βορρᾶν καὶ Τροόδους πρὸς νότον ἐξετείνετο. Ἐπὶ τοῦ λασπώδους βυθοῦ μάργαι λεπταὶ πλήρεις μικροσκοπικῶν ὀστρέων συνηθροίζοντο, καίτοι αἱ θερμαὶ εὔκρατοι ἕως ὑποτροπικαὶ συνθῆκαι (ἐπιφανειακαὶ θερμοκρασίαι περὶ τοὺς 26 βαθμοὺς ἑκατονταβαθμίδος) ποικίλην θαλασσίαν κοινότητα ἐτρέφον· δίθυρα, γαστρόποδα καὶ σκαφόποδα, βαλανόστρακα τοῖς σκληροῖς ὑποστρώμασι προσκεκολλημένα, ἐχινοειδῆ τὴν ἰλὺν κατασκάπτοντα, καὶ κατὰ τόπους ἀποικίας κοραλλίων. Ἐπεισόδια ἰσχυρᾶς εἰσροῆς γλυκέος ὕδατος ἀπὸ τῶν τῆς πλησιοχώρου γῆς ποταμῶν διαστρωμάτωσιν τῆς ὑδροστήλης ἐποίουν καὶ ἐναλλαγὰς μεταξὺ ἀνοξικῶν σαπροπηλικῶν φάσεων καὶ κανονικῶς ὀξυγονουμένων μαργῶν, καίτοι ψυχρὰ κλιματικὰ ἐπεισόδια ἐπέφερον εὐστατικὰς πτώσεις τῆς στάθμης. Τοῦ Τροόδους καὶ τοῦ Πενταδακτύλου ἀνερχομένων, ἡ Θάλασσα τῆς Μεσαορίας βαθμηδὸν ἀβαθεστέρα ἐγίγνετο, ὁδηγοῦσα τέλος εἰς τὴν τῆς Κύπρου ἀνάδυσιν.