Τὰ Σκαφόποδα ἐστὶ θαλάσσια μαλάκια, εἰς ἐνδοβενθικὸν τρόπον βίου ἐξειδικευμένα, ἃ διακρίνονται διὰ τὸ σωληνοειδὲς καὶ χαυλιοειδὲς κέλυφος αὐτῶν, ἀνεῳγμένον ἐπ’ ἀμφοτέροις τοῖς ἄκροις. Κεφαλὴν διακεκριμένην καὶ ὀφθαλμοὺς οὐκ ἔχουσιν, ἡ δὲ ἐπιμήκης μανδυακὴ κοιλότης τὸ ὕδωρ ἀπὸ τοῦ ὀπισθίου πρὸς τὸ πρόσθιον ἄνοιγμα ἄγει. Ποὺς δὲ κωνικὸς καὶ μυώδης τὸ ζῷον καθέτως ἐν τῷ μαλακῷ ἰζήματι ἀγκυροῖ.

Ἴδιον δὲ τῶν Σκαφοπόδων ἐστὶ τὰ πολυάριθμα, λεπτὰ καὶ συσταλτὰ νημάτια, οἷς χρῶνται πρὸς σύλληψιν μικρῶν βενθικῶν θηραμάτων, μάλιστα τρηματοφόρων, ἃ εἶτα διὰ τῆς ῥαδούλης κατεργάζονται. Τὸ τοιοῦτο σύστημα σιτίσεως οὐκ ἔχει ὅμοιον ἐν οὐδεμιᾷ ἄλλῃ τάξει μαλακίων, καὶ τὸ μάλιστα διαγνωστικὸν γνώρισμα τῶν Σκαφοπόδων ἐστίν.

Τὰ Σκαφόποδα ἔχουσιν ἀπολιθωματικὸν ἀρχείον ἀρχόμενον ἤδη ἀπὸ τοῦ πρώιμου Παλαιοζωικοῦ, ἐκ μεμονωμένων μάλιστα κελυφῶν συνιστάμενον. Αἱ δὲ ἀπολιθωμέναι καὶ αἱ νῦν ζῶσαι μορφαὶ ἐλαχίστας μεταβολὰς ἐπιδείκνυνται κατὰ τὴν γενικὴν μορφολογίαν, ὅπερ δηλοῖ μακρὰν σταθερότητα τοῦ σωματικοῦ σχεδίου καὶ τῆς οἰκολογίας τῶν Σκαφοπόδων.