Ὁ Ἀετόβατος τὸ μόνον νῦν ζῶν γένος τῶν Ἀετοβατιδῶν ἐστι καὶ τοὺς πελαγίους ἀετοβάτους τῶν θερμῶν καὶ ὑποτρόπων ὑδάτων τοῦ Ἀτλαντικοῦ, Ἰνδικοῦ καὶ Εἰρηνικοῦ περιέχει. Ἐν αὐτῷ ὁ στικτὸς Aetobatus narinari καὶ ἄλλα συγγενῆ εἴδη, ἃ πάλαι ὡς ἓν εἶδος ἐνομίζετο. Τὴν τροφὴν ἐπὶ τοῦ πυθμένος ἢ πλησίον ζητοῦσιν· τῷ προέχοντι καὶ καμπτῷ ῥύγχει τὰ θηράματα ἐκ τοῦ ἱζήματος ἀνορύττουσι, τοῖς δὲ πλατέσιν ὀδοῦσιν, ἐν μιᾷ μέσῃ σειρᾷ κατὰ γνάθον τεταγμένοις, μαλάκια καὶ καρκινοειδῆ συντρίβουσιν. Τὰ ἀπολιθώματα τοῦ γένους ἀπὸ τοῦ ὀψίμου Παλαιοκαίνου ἄρχεται καὶ μάλιστα ὀδόντες καὶ θραύσματα πλακῶν εἰσιν. Ταῦτα μὲν ῥᾳδίως ὡς Ἀετοβάτου γνωρίζεται, διὰ δὲ τὴν τῶν ὀδόντων ποικιλίαν οὐκ ἀεὶ τὸ εἶδος ἀσφαλῶς ὁρίζεται.