Ὁ Aetobatus irregularis ἐκλελοιπὼς ἀετόβατός ἐστιν, ἐκ θαλαττίων στρωμάτων τοῦ Ἠωκαίνου ἑκατέρωθεν τοῦ βορείου Ἀτλαντικοῦ γνωριζόμενος. Σχεδὸν μόνον ἐκ τῶν πλατέων συντριπτικῶν ὀδόντων ὁρίζεται. Οἱ μὲν ἄνω ὀδόντες ἀνωμάλως καὶ ἠρέμα σιγμοειδῶς κάμπτονται, οἱ δὲ κάτω ἢ εὐθεῖς ἢ γωνιώδεις γίγνονται· αἱ παράλληλοι λεπίδες τῆς ῥίζης τοὺς ἐφεξῆς ὀδόντας εἰς μίαν πλάκα συνῆπτον. Ταύταις, ὥσπερ οἱ νῦν Ἀετόβατοι, τὰ κελύφη μαλακίων καὶ καρκινοειδῶν ἔθραυεν. Τὸ τυπικὸν ὑλικὸν ἐκ τοῦ Λονδινίου πηλοῦ τῆς νήσου Sheppey προῆλθεν· εὑρίσκεται δὲ καὶ ἐν τοῖς στρώμασι Bracklesham καὶ Barton τῆς νοτίου Ἀγγλίας, ἐν Βελγίῳ, ἐν τῇ λεκάνῃ Παρισίων καὶ ἐν ταῖς ἀνατολικαῖς χώραις τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Ἐπεὶ δὲ ὁ χόνδρινος σκελετὸς ἄγνωστός ἐστι καὶ οἱ ὀδόντες κατὰ θέσιν καὶ ἡλικίαν μεταβάλλονται, μετὰ προσοχῆς δεῖ τὸ ἐξ ὀδόντων μόνον ὡρισμένον εἶδος διακρίνειν.