Ο Aetobatus irregularis είναι εξαφανισμένο σαλάχι-αετός, γνωστό από θαλάσσιες αποθέσεις του Ηωκαίνου και στις δύο πλευρές του Βόρειου Ατλαντικού. Αναγνωρίζεται σχεδόν αποκλειστικά από τα πλατιά δόντια σύνθλιψης. Τα άνω δόντια έχουν ακανόνιστη, ελαφρά κυματοειδή ή σιγμοειδή καμπυλότητα, ενώ τα κάτω ποικίλλουν από σχεδόν ευθύγραμμα έως γωνιώδη· τα παράλληλα ελάσματα της ρίζας συνέδεαν τα διαδοχικά δόντια σε ενιαία οδοντική πλάκα. Όπως και στους σημερινούς Αετόβατους, οι πλάκες αυτές ήταν κατάλληλες για το σπάσιμο των κελυφών μαλακίων και καρκινοειδών. Το υλικό τύπου προήλθε από τον Λονδίνιο Άργιλο της νήσου Σέππεϊ, ενώ το είδος απαντά επίσης στην Ομάδα Μπράκλσαμ και στον Άργιλο Μπάρτον της νότιας Αγγλίας, στο Βέλγιο, στη Λεκάνη του Παρισιού και στις ανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες. Επειδή ο χόνδρινος σκελετός του παραμένει ουσιαστικά άγνωστος και τα δόντια των σαλαχιών-αετών μεταβάλλονται ανάλογα με τη θέση και την ηλικία, τα όρια και ο προσδιορισμός αυτού του είδους, που ορίστηκε βάσει δοντιών, χρειάζονται προσοχή.