Οι Αετοβατίδες είναι οικογένεια μεγάλων σαλαχιών-αετών της τάξης των Μυλιοβατόμορφων και αντιπροσωπεύονται σήμερα από το γένος Αετόβατος. Παλαιότερα κατατάσσονταν στους Μυλιοβατίδες, διακρίνονται όμως από τα συγγενικά γένη Aetomylaeus και Myliobatis χάρη στη βαθιά εγκοπή του μεσορρινικού πτερυγίου, στα αναπνευστικά τρήματα που φαίνονται από την επάνω πλευρά της κεφαλής, στην ένωση των θωρακικών πτερυγίων με την κεφαλή στο ύψος των ματιών, στα πλατιά στρογγυλεμένα οπίσθια άκρα των πτερυγίων και στη μία μόνο κεντρική σειρά πλατιών δοντιών σε κάθε γνάθο. Τα διαδοχικά δόντια σχηματίζουν πλάκες σύνθλιψης, κατάλληλες για το σπάσιμο μαλακίων και άλλων ζώων με σκληρό κέλυφος. Οι σημερινοί Αετοβατίδες ζουν σε τροπικές και υποτροπικές θάλασσες και κολυμπούν κυματίζοντας τα φαρδιά, πτεροειδή θωρακικά τους πτερύγια. Επειδή ο χόνδρινος σκελετός τους απολιθώνεται σπάνια, το απολιθωματικό τους αρχείο, από το πρώιμο Παλαιογενές και εξής, αποτελείται κυρίως από μεμονωμένα δόντια και θραύσματα οδοντικών πλακών.