Η Συλβεστριλάμια εν εξαφανισμένον γένος λαμνομόφρων καρχαριών, που ανήκει στην οικογένειαν Οδοντασπιδίδες τζ̌αι εν γνωστόν που το έψιμον Παλαιότζ̌αινον ως το πρώιμον Ηώτζ̌αινον. Εν μονοτυπικόν, αφού έσ̌ει μόνον το είδος Σ. η λειόδους (S. teretidens), αλλά διαφέρει μορφολογικά που συγγενή γένη όπως η Στριατολάμια τζ̌αι ο Καρχαρίας.

Τα δόντια της εν μακρουλλά τζ̌αι ψιντρά, νάκκον σιγμοειδή άμαν τα δεις που τα πλάγια, τζ̌αι σε κάθε πάνταν έσ̌ει μιτσ̌ιόττερα δοντούθκια. Το κάτω μισόν της γλωσσικής μερκάς του δοντιού έσ̌ει αμυδρά αυλακώματα, ενώ η άλλη μερκά εν παντού λεία. Η κόψη του νε συνεχόμενη τζ̌αι εκτείνεται ως τα παραδοντούθκια. Η ρίζα εν διχαλωτή τζ̌αι συμμετρική, τζ̌αι έσ̌ει μιαν εγκοπήν μιτσ̌ιάν πας στην γλωσσικήν πάνταν.

Απολιθώματα της Συλβεστριλάμιας εβρέθηκαν σε παράκτιες θαλάσσιες αποθέσεις σε ούλλην την Ευρώπη, Βόρειαν τζ̌αι Νότιαν Αμερικήν τζ̌αι την Ασίαν. Αν τζ̌αι ομπρίττερα εταξινομίθηκεν σε άλλα γένη Οδοντασπιδιδών, η συνεπής μορφολογία των δοντιών της οδήγησεν στην επίσημην αναγνώρισήν της ως ξεχωριστόν γένος που τους Cappetta τζ̌αι Nolf το 2005.