Το μόνον είδος του γένους Συλβεστριλάμια, η Σ. λειόδους, έζησεν που το έψιμον Παλαιότζ̌αινον ως το πρώιμον Ηώτζ̌αινον, τζ̌αι εν κυρίως γνωστόν που μεμονωμένα δόντια. Επεριγράφην πρώτα που τον White το 1931, τζ̌αι για κάμποσους γρόνους είχαν το μες σε διάφορα γένη των Οδοντασπιδιδών, ώσπου τζ̌αι αναγνωρίστηκεν τελικά ως διακριτόν γένος που τους Cappetta τζ̌αι Nolf το 2005.

Τα μπροστινά δόντια εν μακρουλλά, νακκουρίν σιγμοειδή τζ̌αι πλαισιώνουνται που θκυο πλακουθκιανά παραδοντούθκια. Τα πλαϊνά δόντια εν κοντύττερα, αλλά κατά τ' άλλα έχουν την ίδιαν μορφολογίαν. Το κάτω μέρος της γλωσσικής μερκάς της μύλης των μπροστινών δοντιών έσ̌ει ψιντρά αυλακώματα. Τα πλαϊνά δόντια έχουσιν πιο αμυδρά, ή τζ̌αι καθόλου, αυλακώματα. Που την μερκάν πο'ν τα σ̌είλη το δόντιν εν τέλλεια λείον.

Το είδος απαντάται ευρέως σε παράκτιες αποθέσεις του Θανετίου-Υπρεσίου, αλλά φαίνεσται πως επροτίμαν οριακά θαλάσσια περιβάλλοντα όπως εκβολές ποταμών. Η απουσία του που νεώτερα στρώματα υποδηλώνει πραγματικήν εξαφάνισην τζ̌αι όι σταδιακήν αλλαγήν πανίδας. Με βάσην το μέγεθος των δοντιών τζ̌αι συγκρίνοντας το με συγγενικά είδη, η Σ. λειόδους έφτανεν αλόπως σε μήκος τα 0.8 με 1.4 μέτρα τζ̌αι ετζ̌υνήαν μιτσ̌ιά ψάρκα, διατρυπώντας τα παρά τεμαχίζοντάς τα.