Το μόνο είδος του γένους Συλβεστριλαμία, η Σ. λειόδους, έζησε από το ύστερο Παλαιόκαινο έως το πρώιμο Ηώκαινο και είναι γνωστό κυρίως από μεμονωμένα δόντια. Περιγράφηκε αρχικά από τον White (1931), αλλά για πολλά χρόνια κατατασσόταν σε διάφορα γένη των Οδοντασπιδιδών, μέχρι που αναγνωρίστηκε ως διακριτό γένος από τους Cappetta & Nolf το 2005.

Τα πρόσθια δόντια είναι μακριά, ελαφρώς σιγμοειδή και πλαισιώνονται από ένα ζεύγος πλατιών, σπατουλοειδών παροδοντιδίων. Τα πλάγια δόντια είναι κοντύτερα, αλλά διατηρούν την ίδια βασική μορφολογία. Λεπτές κάθετες αυλακώσεις εμφανίζονται στο κάτω γλωσσικό μέρος της μύλης των προσθίων δοντιών, αλλά είναι πιο αμυδρές ή απουσιάζουν στα πλάγια δόντια· η χειλική επιφάνεια είναι εντελώς λεία. Οι κοπτικές αιχμές είναι συνεχείς από την κορυφή έως τη βάση και εκτείνονται μέχρι τα παροδοντίδια. Σπάνια άτομα διαθέτουν αχνές οδοντώσεις στα παροδοντίδια, αλλά αυτό το χαρακτηριστικό δεν εμφανίζεται συνεπώς.

Το είδος απαντάται ευρέως σε παράκτιες αποθέσεις της περιόδου Θανετίου–Υπρεσίου, αλλά δείχνει σαφή προτίμηση σε οριακά θαλάσσια περιβάλλοντα όπως εκβολές ποταμών. Η απουσία του από νεώτερα στρώματα υποδηλώνει πραγματική εξαφάνιση και όχι σταδιακή αλλαγή πανίδας. Με βάση το μέγεθος των δοντιών και τη σύγκριση με συγγενικά είδη, η Σ. λειόδους πιθανόν έφτανε σε μήκος 0.8–1.4 μέτρα και κυνηγούσε μικρά ψάρια, διατρυπώντας τα μάλλον παρά τεμαχίζοντάς τα.