Ο Λεπιδοστός με τα κρόσ̌ια εν έναν εξαφανισμένον είδος κροκοδειλόψαρου. Τα απολιθώματά του εβρέθησαν σε αποθέσεις τη Ηωτζ̌αίνου περιόδου στες Αγγλίες, στην Γαλλίαν τζ̌αι στο Βέλγιον, σε αντίθεσην με τα σύγχρονα κροκοδειλόψαρα που ζ̌ούσιν αποκλειστικά στην Αμερικήν. Τα ευρήματα του υποδειλώνουσιν πως ο Λ. με τα κρόσ̌ια εζ̌ούσεν σε υποτροπικά γλυτζ̌ιά νερά της περιοχής τον τζ̌αιρόν του μέσου Παλαιογενούς, τότες που το κλίμαν της Ευρώπης υποστήριζεν υγροτόπους τζ̌αι δέλτα ποταμών.

Τα απολιθώματα του Λ. με τα κρόσ̌ια εν μεμονωμένα, πιο συχνά τα χαρακτηριστικά του ρομβοειδή γανώδη λέπια, τζ̌αι κάποιες φορές τα κωνικά του δόντια, πισώτζ̌οιλοι σπόνδυλοι τζ̌αι άλλα θραύσματα οστών. Εν εβρέθηκεν ποττέ ολόκληρος σκελετός, όμως ό,τι εδιατηρήθηκεν παρουσιάζει τα τυπικά χαρακτηριστικά των λεπιδοστεών, για παράδειγμαν, πασ̌υάν επίστρωσην με γανοΐνην (ουσία σγιαν το σμάλτον) πας στα λέπια τζ̌αι στα κρανιακά κόκκαλα. Το σχέδιον πο'ν διακοσμημένη η γανοΐνη αλλά τζ̌αι το στρωματογραφικόν πλαίσον, βοηθούσιν στην διάκρισην του Λ. με τα κρόσ̌ια που τα άλλα είδη λεπιδοστεϊδών.

Ήταν σχετικά έναν μιάλον ψάριν του γλυκού νερού, αν τζ̌αι το ακριβές του μέγεθος ακόμα εν το ξέρουμεν λόγω της αποσπασματικής φύσης των απολιθωμάτων. Τα σύγχρονα συγγενικά του είδη φτάννουσιν ή τζ̌αι ξεπερνούσιν το ένα μέτρον σε μήκος (ορισμένα πάσιν ως τα 2 μέτρα). Τούτον δείχνει πως ο Λ. κροσσωτός ήταν κορυφαίος υδρόβιος θηρευτής στα οικοσυστήματα της Ηωτζ̌αίνου, όπως ακριβώς τζ̌αι οι σημερινοί του συγγενείς.

Στην βιβλιογραφίαν, ο Λ. με τα κρόσ̌ια εσυσχετίστηκεν στενά με τον Λεπιδοστόν τον σουεσσιώνιον (Lepisosteus suessionensis), μια ονομασία που αποδόθην σε παρόμοια απολιθωμένα κατάλοιπα λεπιδοστεών που την Παλαιογενήν Ευρώπην. Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, ο Λ. σουεσσιώνιος θεωρείται νεώττερον συνώνυμον του Λ. με τα κρόσ̌ια, που σημαίνει πως τα δκυο ονόματα πιθανόν να αναφέρουνται στο ίδιον είδος.