Ο Λεπιδόστεος ο κροσσωτός (Lepisosteus fimbriatus) είναι ένα εξαφανισμένο είδος κροκοδειλόψαρου. Απολιθώματα που αποδίδονται σε αυτό το είδος έχουν βρεθεί σε αποθέσεις της Ηώκαινου περιόδου στην Αγγλία, τη Γαλλία και το Βέλγιο, σε αντίθεση με τα σύγχρονα κροκοδειλόψαρα τα οποία απαντώνται αποκλειστικά στην Αμερική. Τα ευρήματα αυτά υποδεικνύουν ότι ο Λ. κροσσωτός ζούσε σε υποτροπικά γλυκά νερά της περιοχής κατά το μέσο Παλαιογενές, όταν το κλίμα της Ευρώπης υποστήριζε υγροτόπους και δέλτα ποταμών.

Το απολιθωμένο υλικό του Λ. κροσσωτού αποτελείται από μεμονωμένα ευρήματα – πιο συχνά τα χαρακτηριστικά ρομβοειδή γανώδη λέπια, και ενίοτε κωνικά δόντια, σπονδύλους με πρόσθια κυρτότητα και οπίσθια κοιλότητα (οπισθόκοιλους), καθώς και θραύσματα οστών. Δεν έχει βρεθεί πλήρης σκελετός, ωστόσο τα διατηρημένα στοιχεία παρουσιάζουν τα τυπικά χαρακτηριστικά των λεπιδοστεών, όπως παχιά επίστρωση από γανοΐνη (ουσία όμοια με σμάλτο) στα λέπια και στα κρανιακά οστά. Το σχέδιο της διακόσμησης της γανοΐνης, σε συνδυασμό με το στρωματογραφικό πλαίσιο, βοηθούν στη διάκριση του Λ. κροσσωτού από άλλα είδη λεπιδοστεών.

Ήταν ένα σχετικά μεγάλο ψάρι του γλυκού νερού· αν και το ακριβές μέγεθος παραμένει άγνωστο λόγω της αποσπασματικής φύσης των απολιθωμάτων, τα σύγχρονα συγγενή είδη φτάνουν ή και ξεπερνούν το ένα μέτρο σε μήκος (ορισμένα είδη αγγίζουν τα 2 μέτρα). Αυτό υποδηλώνει ότι ο Λ. κροσσωτός ήταν κορυφαίος υδρόβιος θηρευτής στα οικοσυστήματα της Ηώκαινου, όπως ακριβώς και οι σημερινοί συγγενείς του.

Στη βιβλιογραφία, ο Λ. κροσσωτός έχει συσχετιστεί στενά με τον Λεπιδόστεο σουεσσιώνιο (Lepisosteus suessionensis), μια ονομασία που αποδόθηκε σε παρόμοια απολιθωμένα κατάλοιπα λεπιδοστεών από την Παλαιογενή Ευρώπη. Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, ο Λ. σουεσσιώνιος θεωρείται νεότερο συνώνυμο του Λ. κροσσωτού, που σημαίνει πως τα δύο ονόματα πιθανόν αναφέρονται στο ίδιο είδος.