Τα Κροκοδειλόμορφα είναι ο κλάδος των αρχοσαύρων που περιλαμβάνει όλους τους σημερινούς κροκόδειλους, αλιγάτορες και γαβιάλες, μαζί με μια ευρεία ποικιλία εξαφανισμένων συγγενών. Πρωτοεμφανίστηκαν στο Ύστερο Τριαδικό· τα πρώιμα μέλη τους ήταν μικρά, λεπτοκαμωμένα και συχνά χερσαία, σε αντίθεση με τους ημιυδρόβιους θηρευτές ενέδρας που γνωρίζουμε σήμερα.

Χαρακτηριστικό γνώρισμά τους είναι η δομή του αστραγάλου: τα κροκοδειλόμορφα διαθέτουν την «κανονική κροκοδείλια» κνημοταρσική άρθρωση, διαφορετική από τον ευθύ και αρθρωμένο αστράγαλο των δεινοσαύρων και των πτερόσαυρων. Τα κρανία τους φέρουν συνήθως επιμήκη ρύγχη και ανεπτυγμένους μύες στις γνάθους για ισχυρό δάγκωμα, ενώ πολλές ομάδες ανέπτυξαν βαριά οστεοδερμάτινη θωράκιση. Αυτά τα γνωρίσματα τους διαφοροποιούν από άλλους αρχοσαύρους και ορίζουν την εξελικτική τους ταυτότητα.

Κατά τη διάρκεια του Μεσοζωικού τα κροκοδειλόμορφα διαφοροποιήθηκαν σε χερσαίους ταχείς θηρευτές, θαλάσσιους θαλαττοσούχους και παράξενους φυτοφάγους ή παμφάγους νοτοσούχους. Από αυτήν την ποικιλία, μόνο τα Ευσούχια (οι «σύγχρονου τύπου» κροκοδείλοι) επέζησαν στην Καινοζωική. Το απολιθωματοφόρο αρχείο τους είναι παγκόσμιο και αποκαλύπτει ένα εύρος οικολογικών ρόλων πολύ ευρύτερο από εκείνο των λίγων ημιυδρόβιων μορφών που ζουν σήμερα.