Τα Θαλαμώδη είναι μια εξαφανισμένη υφομοταξία έμμισχων κρινοειδών που άκμασε κατά το Παλαιοζωικό. Εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στο πρώιμο Ορδοβίκιο και επέζησαν ως την μαζική εξαφάνιση του τέλους του Περμίου.

Αυτό που διακρίνει τα Θαλαμώδη από τα άλλα κρινοειδή (την αδελφή τους ομάδα Πεντακρινοειδή, που περιλαμβάνει όλα τα ζωντανά είδη) είναι η κατασκευή ενός άκαμπτου, έρραφου κάλυκα. Βασικές πλάκες βραχιόνων, και συχνά μεσακτινικές πλάκες, ενώνονται αδιάρρηκτα με τον κάλυκα, σχηματίζοντας συμπαγή συμφυή θήκη. Το επισκέπασμα είναι επίσης βαριά πλακωτό και άκαμπτο, σχηματίζοντας προστατευτική οροφή πάνω από το στόμα. Τα Θαλαμώδη φέρουν συνήθως μια κεντρική σειρά πλακών στο οπίσθιο μεσοδιάστημα του κάλυκα, και φιλοξενούν πλήθος ελεύθερων, συχνά παραφυαδοφόρων βραχιόνων που αναδύονται πάνω από αυτόν.

Αυτά τα χαρακτηριστικά παρήγαγαν ένα βαρύτερα θωρακισμένο και λιγότερο εύκαμπτο άνθος σε σχέση με τους πιο ανοιχτούς κάλυκες των μη-θαλαμωδών κρινοειδών. Ως κυρίαρχοι διηθητοτροφικοί οργανισμοί σε πολλές παλαιοζωικές ρηχές θαλάσσιες κοινότητες, τα Θαλαμώδη άφησαν πλούσιο απολιθωματικό αρχείο, ιδιαίτερα σε αποθέσεις από το Ορδοβίκιο ως το Λιθανθρακοφόρο. Δεν επέζησαν την εξαφάνιση του τέλους του Περμίου, σε αντίθεση με τα Πεντακρινοειδή, από τα οποία προέρχονται τα σύγχρονα κρινοειδή.