Τα Κρινοειδή είναι η πρώτη αποκλίνουσα ομοταξία των ζωντανών εχινοδέρμων. Εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στο πρώιμο Ορδοβίκιο (~485 εκατομμύρια χρόνια πριν) και έφτασαν στη μέγιστη ποικιλομορφία τους κατά το Παλαιοζωικό, ιδιαίτερα στη Μισισιππιανή περίοδο. Όλα τα Κρινοειδή που επέζησαν μετά το Πέρμιο ανήκουν στη μοναδική επιζώσα υφομοταξία «Αρθρόκρινα», με ~660–700 ζωντανά είδη έναντι χιλιάδων εξαφανισμένων.

Αυτό που ξεχωρίζει τα Κρινοειδή από τις άλλες ομοταξίες εχινοδέρμων είναι το άνθος τους, συνήθως στραμμένο προς τα πάνω: ένας κάλυκας σε σχήμα κυπέλλου απ' όπου εκτείνονται διακλαδωτοί βραχίονες με πλήθος παραφυάδων για να διηθούν το πλαγκτόν από τα ρεύματα. Σε πολλές μορφές το άνθος κάθεται στην κορυφή ενός εύκαμπτου, πολύπλακου μίσχου (συχνά με ριζίδια για πρόσφυση)· από αυτή την αρχέγονη μορφή απέκλιναν τα Κομώδη, τα οποία ως ενήλικα δεν έχουν μίσχο. Το στόμα και ο πρωκτός βλέπουν και τα δύο προς τα πάνω, στη στοματική επιφάνεια.

Τα άφθονα ασβεστιτικά «οστεΐδιά» τους (τμήματα μίσχου και πλάκες βραχιόνων) αποσυνδέονται εύκολα, κάνοντας τα κατάλοιπα των Κρινοειδών εξαιρετικά κοινά απολιθώματα και σημαντικά συστατικά πολλών θαλάσσιων ασβεστόλιθων.