Ποταμὸς Δνείπερος, Καμιάνσκε

Πρὸς δὲ τῷ τέλει τοῦ Πλειστοκαίνου, ἡ περὶ τὸν Δνείπερον χώρα στέππα ἦν ἀνοικτὴ καὶ ψυχρά, ἐν ᾗ Μαμμοῦθοι καὶ ἄγριοι ταῦροι καὶ ἄλλα μεγάλα θηλαστικὰ ἐνέμοντο. Ἀποθνῃσκόντων δὲ τῶν ζῴων, τὰ ὀστᾶ καὶ οἱ ὀδόντες αὐτῶν ἐν ταῖς ὄχθαις καὶ τῷ πυθμένι τοῦ ποταμοῦ κατωρύσσοντο. Σὺν δὲ τοῖς αἰῶσι τὸ ῥεῦμα αὐτὰ ἀνεκίνει καὶ συνῆγεν ἐν ταῖς ποταμίαις ἀποθέσεσιν, ὅθεν ἔτι καὶ νῦν ἀνασύρονται.