Ὁ Μαμμοῦθος ἐστὶ γένος ἐλεφαντιδῶν ἐκλιπόν, συγγενὲς ἐγγὺς τοῖς νῦν ἐλέφασι καὶ μάλιστα τῷ Ἀσιανῷ ἐλέφαντι. Ἐν τοῖς ψυχροῖς καὶ ἀνοικτοῖς τόποις τοῦ βορείου ἡμισφαιρίου ᾤκει κατὰ τὸ Πλειστόκαινον, τὸν τῶν μεγάλων παγετῶν χρόνον.

Τῶν δὲ ἄλλων ἐλεφαντιδῶν ὁ Μαμμοῦθος διαφέρει τῷ ὑψηλῷ καὶ θολωτῷ κρανίῳ, τοῖς μακροῖς καὶ σφόδρα ἑλικοειδῶς κυρτοῖς χαυλιόδουσι, καὶ μάλιστα τοῖς γομφίοις· ἐκ πολλῶν γὰρ λεπτῶν καὶ πυκνῶν ἐλασμάτων σύγκεινται, πλειόνων καὶ στενωτέρων ἢ ἐν τοῖς νῦν ἐλέφασιν.

Τὸ γένος πρῶτον ἐν Ἀφρικῇ πρὸ πέντε που ἑκατομμυρίων ἐτῶν ἐφάνη καὶ καθ' ὅλην τὴν Εὐρασίαν καὶ τὴν Βόρειον Ἀμερικὴν διεδόθη, μετὰ εἰδῶν οἷον τοῦ τῆς στέππης Μαμμούθου καὶ τοῦ Κολομβιανοῦ Μαμμούθου. Τὸ δὲ γνωριμώτατον καὶ τελευταῖον εἶδος, ὁ δασὺς Μαμμοῦθος, πρὸς τὸ ψῦχος ἥρμοστο, τρίχωμα πυκνὸν καὶ ὦτα μικρὰ καὶ στρῶμα πιμελῆς ἔχον. Οἱ δὲ πλεῖστοι Μαμμοῦθοι περὶ τὸ τέλος τῆς ἐσχάτης παγετώδους περιόδου ἐξέλιπον, πρὸ μυρίων που ἐτῶν, ἑνὸς δὲ ἀπομεμονωμένου γένους ἐν τῇ Βραγκελείῃ νήσῳ τῆς Ἀρκτικῆς ἄχρι τετρακισχιλίων που ἐτῶν ἐπιβιώσαντος.