Ἡ παραλία τῆς Ἀλρώμης, ἐπὶ τῆς ἀκτῆς Χόλντερνες τῆς ἀνατολικῆς Ὑορκίας, οὐκ ἔστι κλασσικὸς ἀπολιθωματοφόρος τόπος· ἡ ὑποκειμένη Κρητιδικὴ κιμωλία ὑπὸ παχέων παγετωνικῶν ἰζημάτων κέκρυπται καὶ σπανίως φανερά ἐστιν. Τὰ ἐνταῦθα ἀπολιθώματα φερτὰ παγετωνικά ἐστιν· κατὰ τὴν τελευταίαν Παγετωνικὴν Περίοδον, πάγοι ἀπὸ τοῦ βορείου μέρους τῆς Βρετανίας, τῆς Σκωτίας καὶ τῆς Σκανδιναβίας λίθους καὶ ἀπολιθώματα πρὸς τὴν ἀκτὴν Χόλντερνες ἐκόμισαν, ἡ ταχεῖα τῶν μαλακῶν κρημνῶν διάβρωσις αὐτοὺς ἐλευθεροῖ, καὶ τὰ κύματα κατὰ τὸν αἰγιαλὸν διασπείρει.

Διὰ τοῦτο ἡ Ἀλρώμη γεωλογικὸς θησαυρὸς τυχαῖος ἐστίν· ἓν ἀπολίθωμα Ἰουρασικὸν δύναται εἶναι μετ' ἀμμωνιτῶν ἢ Γρυφαιῶν, ἄλλο Κρητιδικὸν μετὰ βελεμνιτῶν ἢ Ἰνοκεραμιδῶν, ἄλλο δὲ Λιθανθρακοφόρον μετὰ κοραλλίων· ἡ ἀκριβὴς ἡλικία καὶ προέλευσις ἑκάστου δείγματος πολλάκις ἀβέβαιος μένει. Ἡ οὖν παλαιοπεριβαλλοντικὴ εἰκὼν οὐ μία σκηνή ἐστιν ἀλλὰ μωσαϊκὸν ἀρχαίων θαλασσῶν· θερμαὶ ἀβαθεῖς ὑφαλοκρηπίδες, κιμωλιώδη πέλαγη, βυθοὶ μετὰ μαλακίων καὶ ἐχινοειδῶν, καὶ ἐνίοτε τροπικοὶ ὕφαλοι κοραλλιοφόροι.