Τα Εχινοειδή είναι κλάδος των Εχινοδέρμων, που περιέχει τους αχινούς και τα συγγενή τους είδη. Χαρακτηρίζονται από έναν συμπαγή, εξωτερικό σκελετό· την καλούμενη «κάψα», η οποία αποτελειται από στενά εφαρμοσμένες ασβεστιτικές πλάκες. Το συνεχές κέλυφός τους τα διαφοροποιεἰ από τα υπόλοιπα εχινοειδή, τα οποία διαθέτουν μια γενικά πιο εύκαμπτη ανατομία σώματος.

Η επιφάνεια της κάψας συχνά φέρει κινητά αγκάθια, και διαπερνάται από πόρους ταγμένους σε «βαδιακρικές ζώνες»· λέγονται έτσι επειδή υποστηρίζουν ειδικές αποφύσεις για το βάδισμα. Η δομική αυτή συγχώνευση του σκελετού και του συστήματος κίνησης αποτελεί κοινό γνώρισμα του κλάδου.

Τα Εχινοειδή πρωτοεμφανίστηκαν την Ορδοβίκια περίοδο, και ποικίλθηκαν κατά την Μεσοζωική εποχή. Οι ανθεκτικές τους κάψες συνιστούν εξαίρετα απολιθώματα, με πολλά είδη να χρησιμεύουν ως απολιθώματα-δείκτες θαλασσίων ιζηματικών αποθέσεων.