Κεμ Κεμ

Νόει πεδίον τι μέγα καὶ ἠλιόπληκτον ποταμοῦ, πρὸς θάλατταν ἐκτεινόμενον. Ἡ γῆ ἦν ἐρυθρόχροος, ὑπὸ ῥευμάτων λασπώδων, ἀβαθέων και μαιανδριζόντων διειργασμένη, ἃ πληθύουσιν ὅταν ὁ ὑετὸς ἐπισκήψῃ τῷ καιρῷ. Κατά τας ὄχθας κῶνοι πελώριοι καὶ κυκᾶδες ἀκανθώδεις συστρέφονται, τὰς ῥίζας ἐν τῷ ψαμμώδει ἐδάφει ἀνασπῶντες, καὶ πτέριδες ἐκ σκιερῶν τόπων προβάλλουσιν. Πόρρω δ’ ἀκρωρεῖαι πλατεῖς φλέγουσιν ὑπὸ τοῦ λαμπροῦ τροπικοῦ ἡλίου. Ὁ δὲ ἀήρ τὁ μὲν πολὺν τοῦ ἐνιαυτοῦ ξηρός, ἐπειδὰν δὲ ὁ ὑετὸς παραγένηται, ἡ χώρα ζωῆς ἔμπλεως γίνεται· οἱ ποταμοὶ πλημμυροῦσιν, καινὰς ὁδοὺς χαράττοντες, καὶ λιμνάζοντα ὕδατα σποράδην ὑπὸ τῷ πλατεῖ οὐρανῷ στιλπνῶς φαίνονται. Θερμός μὲν καὶ ἄγριος, ἀλλ’ ἔμψυχος δε καὶ ἀδάμαστος, ὁ κόσμος οὗτος ἐστὶ πρὸ τοῦ ἀρχαίου πέλαγους.