Τααλλάλτ, Ὄρος Ἰσσουμοῦρ

Νόει θάλατταν ἀπέραντον, πόρρω ἐκτεινόμενην πάσης ἀκτῆς. Το προς την ἐπιφάνειαν ὕδωρ καθαρόν και φαιδρόν, πρός δε το βένθος ἐς κυανοῦν σκότος γενόμενον. Ἰλύς λεπτή και ἀσβεστολιθική ὡς βραδέως τῷ πυθμένι κατακάθεται, λευκοῖς ἰζημάτων στρώμασι αὐτόν καλύπτουσα.

Το περιβάλλον σταθερόν τε και χαμηλῆς ἐνεργείας, ἐνίοτε δε διαταρασσόμενον. Μετὰ χρόνου, ὁ πυθμήν ἐς παχείας ἀσβεστολιθικάς και σχιστολιθικάς διαδοχάς καταρτίζεται, τα ἐκεῖ ταφόμενα ὄντα διατηρῶν και στιγμιοτυπῶν οἰκοσύστημά τι ἰδιαίτερον Σιλουριανόν, ἐν ταῖς ἐσχάταις προ τοῦ Δεβονίου ἐποχαῖς.