Ὑπολοφόδων ὁ δρυμώδης, ἰχθὺς τις ἐκλελοιπώς, ἐοικὼς τῷ ἀκανθωτῷ σελάχει, γνωστός ἐξ ὀδόντων ἀπολιθωμένων τε καὶ σπανίων φυματίων δερματικῶν. Οὗτός ἐστιν ὁ τύπος τοῦ γένους τοῦ Ὑπολοφόδοντος, διαφέρων τῶν συγγενῶν τοῖς ὀδοῦσι· πλατεῖαν γὰρ καὶ λείαν ἀλέσεως ἐπιφάνειαν ἔχουσι, μετὰ λόφου μικροῦ ἐγκαρσίου καὶ ὀφρύος στρογγύλης ἐπὶ τῆς γλωττικῆς πλευρᾶς, ἣν οὐκ ἔχουσιν οἱ λοιποί, οἷον ὁ Ὑ. παταγωνικός. Τὸ σμάλτον ἐνίοτε ῥυτιδώδες φαίνεται, ἡ δὲ κορωνὶς τοῦ ὀδόντος ὑπερέχει ῥίζης διμερῶς διηρημένης, μόνον ἐκ τῆς γλωσσώδους πλευρᾶς ῥαβδωτῆς. Διαφέρει δὲ μεγέθει καὶ τοῦ μικροτέρου Ὑ. δοκκερίου ἐκ τῆς Βορείου Ἀμερικῆς, και ὀδοῦσι συμπεπηκυιοτέροις, ῥιζικῷ τε σχηματισμῷ.

Τὰ δὲ δερματικὰ φυμάτια, ἅπερ τῷ Ὑ. δρυμώδει προσάπτεται, εἰδοποιοῦνται· ἄλλα γάρ ἐστιν ᾠοειδῆ μετὰ ἀκανθίδος κεντρικῆς καὶ αὐλακίδων ἀκτινωτῶν, τάχα φύλαξ τοῖς νώτοις ἢ τῇ οὐρᾷ ὄντα. Σκελετὸς οὐδεὶς ὅλος ἔγνωσται, ἀλλ’ ἐκ συγκρίσεως τοῖς νῦν ζῶσι σελάχεσιν τοῖς ὁμοιοδόντοις, εἰκάζεται πλάτος τοῦ σώματος περί τῶν 30–60 ἑκατοστομέτρων, ἀλλ’ ἀβέβαιον.

Τοῦτο δ’ εἶδος εὐρυτάτην ἔχει διάπλωσιν χωρικῶς τε καὶ χρονικῶς ἐν τῷ γένει, εὑρισκόμενον ἐν άποθέσεσι θαλαττίαις τοῦ Παλαιοκαίνου καὶ Ἠωκαίνου ἐν Εὐρώπῃ, Βορείῳ Ἀμερικῇ, καὶ Ἀσίας τῷ μέσῳ. Τὰ δ’ ὀδόντια αὐτοῦ ἐιδικά τε καὶ προσαρμοσμένα δείκνυσι βίον βενθεῖον καὶ σκληροφαγικόν, τὰ μαλάκια τὰ κελυφοφόρα ἐν ρηχαῖς θαλάσσαις κατατρώγων.