Τα Εὐεχινοειδῆ ἐστὶν ὁ κλάδος τῶν «ἀληθῶν» ἐχίνων, ὁ περιέχων σχεδὸν πάντας τοὺς νεωτέρους καὶ τοὺς μετὰ τὴν Παλαιοζωικὴν ἐποχὴν ἐχίνους. Ἐχωρίσθη δὲ ἀπὸ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ κλάδου, τῶν Κιδαροειδῶν, ἐν τῷ Τριασικῷ καὶ ταχέως ἐποικίλθη ἐν τῇ Μεσοζωικῇ ἐποχῇ. Ἡ δὲ ταύτη διασπορὰ σημαίνει μετάβασιν ἀπὸ τῶν τῆς Παλαιοζωικῆς ἐχινοειδῶν, τῶν ἀρχαιοτέρων.

Χαρακτηρίζονται τα Εὐεχινοειδῆ ὑπὸ τῆς στερεᾶς κάψας ἐκ πλακῶν στενῶς ἠρμοσμένων, καὶ ὑπὸ πολυαρίθμων καὶ μικρῶν φυματίων, τετρημένων τε καὶ ὀδοντωτῶν, τὰς λεπτὰς ἀκάνθας ὑποστηριζόντων· οὐχ ὡς ἐν τοῖς Κιδαροειδέσιν, ὧν τα φυμάτια; εἰσὶ μεγάλα και ἄτρητα. Ὁ φανὸς τοῦ Ἀριστοτέλους ὡς ἐπί πολύ συνθετώτερος ἐστί, καὶ ἔσωθεν ὑποστηρίζεται, δεῖγμα τῆς προηγμένης τοῦ σιτισμοῦ μηχανῆς. Ἄλλα γνωρίσματα ἐστιν ἡ τελειωτέρα τοῦ στερεώματος μικροδομή, καὶ ἡ ἐπί τοῦ περιστομίου θέσις τοῦ μητροπορίτου.

Ταῦται αἱ ἀνατομικαί καινοτομίαι αἰτίαν παρέχουσι τῆς ἐξελικτικῆς εὐδοκίας τοῦ γένους, καὶ τῆς ἐν τοῖς ἀπολιθώμασι αὐτῶν κυριάρχου παρουσίας, διό τα Εὐεχινοειδῆ χρησίμως συμφέρουσι ὡς δείκται ἐν τοῖς νεωτέροις τοῦ Τριασικοῦ θαλαττίοις ἰζήμασιν.