Οἱ Βελεμνῖται ἦσαν Κολεοειδῆ Κεφαλόποδα ἀπολωλότα, ἐν τῷ Ἰουρασσικῷ καὶ πρωίμῳ Κρητιδικῷ εὐθαλόντα. Διαφέρουσι δὲ τῶν Ἀμμωνιτοειδῶν, ἅ ἔξωθεν περιειλιγμένα ἔφερον ὄστρεα· τῶν γὰρ Βελεμνιτῶν το ὄστρακον ἐντὸς ἦν, τελευτῶν εἰς ἀκίδα στερεάν ἀσβεστιτικήν, ὁμοίαν πολλάκις στάχυϊ, καὶ μᾶλλον αὕτη μόνον σώζεται ἐν τοῖς ἀπολιθώμασιν.

Σχήματι μέντοι ταῖς τευθίσι προσεοίκασιν, ἔφερον γαρ ἐπί τῶν δέκα βραχιόνων ἄγκιστρα ἀντὶ προσφύσεων κολλητικῶν, καὶ ἀκίδες ἔφερον βαρείας ἀντὶ τοῦ μαλακοῦ ἐνδοξίφους τῶν νῦν τευθίδων. Ἦσαν δὲ ταχέως κολυμβῶντα καὶ θηρευτικά, ἰχθύας καὶ ἄλλα θαλάσσια θηρεύοντα· αἱ δε ἀκίδες αὐτῶν, ἐν πλήθει διασωθεῖσαι, χρησιμεύουσι τοῖς γεωλόγοις ὡς σημεῖα χρόνου τῶν Μεσοζωϊκῶν στρωμάτων.

Ἐν δὲ τῷ ὀψίμῳ Κρητιδικῷ ἐμαράνθησαν, καὶ τῇ καταστροφῇ τῇ Κρητιδικο–Παλαιογενείᾳ παντάπασιν ἐξέλιπον, καταλιπόντες μόνον τα συγγενῆ Κολεοειδῆ: τοὺς τευθίδας, τας σηπίας, καὶ τοὺς πολύποδας.