Ο Ετεροβρίσσος είναι ένα γένος ακανόνιστων εχινόδερμων (καρδιοεχίνοι) που είναι γνωστό από το Ολιγόκαινο μέχρι σήμερα. Σε αντίθεση με πολλά σπαταγγοειδή, που ζουν θαπτόμενα, ο Ετεροβρίσσος δεν έχει ταινιοειδείς ζώνες και πιθανότατα ζούσε στην επιφάνεια των ιζημάτων και όχι μέσα σε αυτά. Ξεχωρίζει λόγω του μακρού προχειλίου που εκτείνεται προς την τρίτη βαδιακρική πλάκα και του πρωκτικού ανοίγματος που βρίσκεται χαμηλά στην κάψα, συχνά ορατό από κάτω. Οι ενήλικες φτάνουν συνήθως τα 40–110 χιλιοστά σε μήκος, με ανθεκτικό, παχύ τοίχωμα. Το στόμα είναι μικρό και ημισεληνοειδές, τοποθετημένο κοντά στο πρόσθιο μέρος του σώματος. Αυτά τα χαρακτηριστικά διαχωρίζουν τον Ετεροβρίσσο από συγγενικά γένη, ιδίως τον Εχινοπνεύστη (Ecinopneustes), ο οποίος έχει κοντύτερα προχείλιο και περιπρωκτικά ανοίγματα πιο περιφερειακά. Απολιθώματα βρίσκονται ευρέως σε θαλάσσια ιζήματα του Μειόκαινου και Πλειόκαινου στην Ευρώπη, αντανακλώντας μια εξελικτική ιστορία σε βαθιά, λασπώδη περιβάλλοντα της υφαλοκρηπίδας.