Ὁ Ἑτεροβρίσσος γένος ἐστὶν ἐχινοδέρμων ἀκανονίστων (καρδιοεχινῶν), φανέν ἀπὸ τοῦ Ὀλιγοκαίνου μέχρι τοῦ νῦν. Οὐχ ὡς τα πολλά τῶν Σπαταγγοειδῶν, οἱ ἐν ταῖς ἴλυσι θάπτονται, ὁ Ἑτεροβρίσσος ταινιοειδεῖς ζώνας οὐ φέρει, ἀλλὰ μᾶλλον ἐπὶ τῆς ἰλύος έπέζη τοῦ βυθοῦ ἀντί ἐντὸς αὐτῆς. Χαρακτηρίζεται διὰ τοῦ μακροῦ προχειλίου, ἥ πρὸς τὴν τρίτην βαδιακρικήν πλάκα ἐκτείνεται, καὶ διὰ τῆς χαμηλοτέρως κειμένης πρωκτικῆς ὀπῆς, ἥτις ἐκ κάτωθεν πολλάκις ὁρᾶσθαι δύναται. Τὸ μέγεθος τῶν τελείων σωμάτων εἰώθει εἶναι ἀπό τεσσαράκοντα μέχρι ἑκατὸν δέκα χιλιοστομέτρων, μετά παχείας και στιβαρῆς κάψας. Τὸ στόμα μικρὸν καὶ μηνισκοειδές ἐστιν, ἐγγὺς τοῦ πρόσθεν μέρους κείμενον. Ταῦτα διακρίνουσιν τὸν Ἑτεροβρίσσον ἀπὸ συγγενῶν γενῶν, ἰδίως ἀπὸ τοῦ Ἐχινοπνεύστου, ὃς προχείλια ἐλάσσονα καὶ περιπρωκτούς μᾶλλον ἀκραίους φέρει. Τὰ ἀπολιθώματα εὐρέως εὑρίσκονται ἐν Εὐρώπῃ, ἐν θαλαττίοις τοῦ Μειοκαίνου καὶ Πλειοκαίνου ἰζήμασι, μαρτυροῦντα ἐξελικτικὴν ἱστορίαν ἐν βαθέσι ἰλυώδεσι τῆς υφαλοκρηπίδος περιβάλλουσι.