Ὁ Ἑτεροβρίσσος ὁ μοντέσιος Σπαταγγοειδές ἐστὶ μέγα τοῦ Μειοκαίνου τε καὶ Πλειοκαίνου, ὃ διακρίνεται σώματι θολωτῷ καὶ λεπτῷ, καὶ πέταλα ἔχει ἰδιόμορφα. Τὸ μῆκος αὐτοῦ εἰς ἑκατὸν καὶ δέκα χιλιοστόμετρα ἀνέρχεται, καὶ μικρότερα δὲ σώματα (ἑβδομήκοντα ἢ ὀγδοήκοντα χιλιοστῶν) τὰς ἀναλογίας τοῦ εἴδους σαφῶς φέρουσιν· τῆς πλαγίας μορφῆς τε το ὑψηλόν και θολωτόν, κορυφήν μᾶλλον πρὸς τὸ πρόσθιον τεθειμένην, καὶ τας παρειάς κατηφόρως ῥέπουσας. Τα ῥαχιαία βαδίακρα πεταλοειδῶς ἐκτείνονται, σειράς φέροντα στενάς ὀπῶν ἐζευγμένων, ἀλλ’ οὐχ ὡς ἀνθός τῷ σχήματι· εὐθέα γάρ, ἐπίπεδα πρὸς τὴν τοῦ σώματος ἐπιφάνειαν καὶ οὐ καθείμενα, σφόδρα δὲ ἀποκλίνοντα καὶ μέχρι τῆς περιφέρειας ἐκτεινόμενα.

Ὁ περιπρωκτός παντελῶς ἐπὶ τῆς στοματικῆς ἐπιφανείας κεῖται, ἐπί τα ὀπίσω ἀναφύεται, και ἐξ ὀπισθίας ὄψεος ἀφανής· μᾶλλον κοιλιακῶς κείμενος ἢ ἐν λοιποῖς Ἑτεροβρίσσοις, οἷον ἐν τῷ λεγομένῳ Ἑ. ὕστριχι. Τοῦ κελύφους ἡ προσθία χώρα οὐκ ἔχει αὔλακα, ἀλλ’ ὁμαλὴ καὶ ἀδιάκοπος φαίνεται, κἄνπερ ἐν τοῖς Σπαταγγοειδέσι λογίζηται. Τα φυμάτια ἀραιά εἰσίν και ἀτάκτως τεταγμένα· τα μὲν πρωτεύοντα τρητά καὶ ὀδοντωτά, τυπικά τῶν μυῶν τοῖς μεγάλοις ἀκάνθαις προσαπτομένων· τα δὲ δευτερεύοντα σμικρότατα καὶ ἀσχημάτιστα. Αἱ δὲ ταινιοειδεῖς ζῶναι παντελῶς ἀπολείπουσιν.

Ὁ Ἑ. μοντέσιος γινώσκεται ἐξ ἀποθέσεων Μειοκαινικῶν ἐν τῇ Ἰταλίᾳ τῇ βορείῳ καὶ Κύπρῳ. Σπανίως δε και ἐκ Πλειοκαινικῶν (οἷον ἐν Γενούᾳ), τῆς τοῦ Μεσσηνίου ἁλμυρᾶς κρίσεως αὐτόν ἐπιζήσαντα δεικνύμενον. Εὑρίσκεται ἐν τοῖς βενθαίοις πηλολίθοις μεθ' ἑτέρων βαθυβίων ἐχινοειδῶν, ὑποδηλοῦντα βίον ἐπὶ μαλακοῖς, βαθείαις ὑφαλοκρηπίσιν ἢ κλιτυροῖς ὑποστρώμασι. Διαφέρει τοῖς λοιποῖς Ἑτεροβρίσσοις τῷ μεγάλῳ μεγέθει, λεπτότητι τοῦ κελύφους, τῷ κατωτέρως κειμένῳ περιπροκτῷ, καὶ τοῖς ἀποκλίνουσι πετάλοις· διὸ εὐμαρῶς ἀναγνωρίζεται ἐν τοῖς ἀπολιθώμασιν.