Οι Σπινοσαυρίδες αποτελούν μια οικογένεια σαρκοφάγων δεινοσαύρων, εντελώς διαφορετική από κάθε άλλη. Ενώ τα περισσότερα θηριόποδα κυνηγούσαν στη στεριά, έχοντας βαθιά κρανία και δόντια σαν λεπίδες για να σχίζουν τη σάρκα, οι Σπινοσαυρίδες ακολούθησαν μια ριζικά διαφορετική εξελικτική πορεία: ανέπτυξαν μακρύ και στενό ρύγχος, παρόμοιο με των κροκοδείλων, γεμάτο με κωνικά δόντια που ήταν πιο κατάλληλα για να αρπάζουν γλιστερά θηράματα, όπως τα ψάρια, παρά για να τεμαχίζουν. Πολλά είδη διέθεταν επίσης ένα πυκνό σύμπλεγμα δοντιών στο μπροστινό μέρος των σιαγόνων – σαν παγίδα για ψάρια – ιδανικό για την ακινητοποίηση υδρόβιων θηραμάτων. Ένα άλλο χαρακτηριστικό γνώρισμα ήταν η οπίσθια θέση των ρουθουνιών, που τους επέτρεπε να αναπνέουν ενώ οι σιαγόνες τους ήταν εν μέρει βυθισμένες στο νερό. Τα μπροστινά άκρα τους παρέμειναν ισχυρά, με μεγάλα νύχια, πιθανώς χρήσιμα για να συλλαμβάνουν ή να συγκρατούν τα θηράματά που προσπαθούσαν να ξεφύγουν.

Οι Σπινοσαυρίδες φαίνεται πως ζούσαν σε όχθες ποταμών, δέλτα και υγροτόπους, τρεφόμενοι κυρίως με ψάρια, αν και περιστασιακά καταβρόχθιζαν και μικρά χερσαία ζώα όταν παρουσιαζόταν η ευκαιρία. Ο τρόπος ζωής τους τούς διαφοροποιούσε καθαρά από όλα τα άλλα μεγάλα Θηριόποδα της εποχής τους, καταλαμβάνοντας ένα οικολογικό πλαίσιο που λίγοι δεινόσαυροι εξερεύνησαν.

Τα απολιθώματα της οικογένειας είναι σποραδικά και αποσπασματικά, όμως έχουν ευρεία κατανομή, με ευρήματα στην Ευρώπη, την Αφρική, τη Νότια Αμερική και την Ασία. Τα περισσότερα δείγματα χρονολογούνται από την Πρώιμη και Μέση Κρητιδική περίοδο. Σημαντικά μέλη της ομάδας περιλαμβάνουν τον ιστιοφόρο Σπινόσαυρο από τη Βόρεια Αφρική, τον Βαρυόνυχα με τα ισχυρά νύχια από την Αγγλία, και τον μακρύρρυγχο Σουχόμιμο από τον Νίγηρα. Ο καθένας τους προσθέτει ένα σημαντικό κομμάτι στο παζλ μιας από τις πιο ασυνήθιστες και εξειδικευμένες οικογένειες δεινοσαύρων που γνωρίζουμε.