Τα Θηριόποδα είναι ο κλάδος των δεινοσαύρων που περιλαμβάνει γνωστά σαρκοφάγα όπως τον Τυραννόσαυρο, τον Βελοσιράπτορα και τον Αλλόσαυρο, αλλά και όλα τα σημερινά πτηνά. Χαρακτηρίζονται από τη δίποδη στάση τους και από ελαφριά, κοίλα οστά στο σκελετό τους. Αρχικά ήταν σαρκοφάγα, εξοπλισμένα με δρακτικά χέρια, αιχμηρά νύχια και πριονωτά δόντια. Με την πάροδο του χρόνου, ορισμένες γενεές εξελίχθηκαν σε νέες μορφές και διατροφές, όπως φυτοφάγους με ράμφος και ιπτάμενα φτερωτά είδη.

Σε αντίθεση με τα πελώρια, μακρύλαιμα Σαυρόποδα και τα βαρύσωμα, ραμφοφόρα Ορνιθίσχια, τα Θηριόποδα διατήρησαν λεπτή δομή και όρθια, δίποδη βάδιση. Οι σκελετοί τους ήταν γεμάτοι με αεροφόρους θαλάμους, κάνοντάς τους ελαφρύτερους και αποδοτικότερους. Τα περισσότερα είχαν τρία βασικά δάχτυλα που ακουμπούσαν στο έδαφος, ενώ τα μπροστινά άκρα, που εμφάνιζαν μεγάλη ποικιλομορφία, συχνά είχαν τρία δάχτυλα, αν και σε ορισμένα είδη αυτά μειώθηκαν ή χάθηκαν.

Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα στοιχεία για τα Θηριόποδα είναι ότι τα πτηνά εξελίχθηκαν από αυτά. Χαρακτηριστικά που συνδέουμε με τα σύγχρονα πτηνά—όπως τα φτερά, το δίκλαυο οστό (furcula) και οι τροποποιημένοι καρποί—πρωτοεμφανίστηκαν στους μη-πτηνούς συγγενείς τους. Με την πάροδο εκατομμυρίων ετών, αυτά τα γνωρίσματα προσαρμόστηκαν σταδιακά για πτήση, οδηγώντας τελικά στην εμφάνιση των πρώτων αληθινών πτηνών. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, τα πτηνά είναι ζωντανά Θηριόποδα, και ο κλάδος εξακολουθεί να ζει μέχρι και σήμερα.

Τα Θηριόποδα εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στο Ύστερο Τριαδικό και εξαπλώθηκαν γρήγορα σε όλο τον κόσμο. Το απολιθωματοφόρο αρχείο τους είναι από τα πλουσιότερα μεταξύ των δεινοσαύρων και η ιστορία τους εκτείνεται από αρχαίους χερσαίους θηρευτές μέχρι τα σημερινά σπουργίτια και στρουθοκαμήλους.