Τα Κρυπτόδειρα αποτελούν τον δεσπόζοντα κλάδο των σύγχρονων χελωνών, και εμφανίζονται για πρώτη φορά κατά την Ιουρασική περίοδο. Χαρακτηρίζονται από την ικανότητά τους να συμπτύσσουν τον λαιμό κατακόρυφα σε σχήμα S, έλκοντας το κεφάλι προς τα πίσω μέσα στο κέλυφος· σε αντίθεση με τα Πλευρόδειρα, που διπλώνουν τον λαιμό στο πλάι. Αυτή η κίνηση καθίσταται δυνατή χάρη στις ιδιαίτερες αρθρώσεις των αυχενικών σπονδύλων και στο συμπαγές κρανίο με τις συμπεφημένες κροταφικές περιοχές.

Οι περισσότερες χελώνες σήμερα, είτε χερσαίες, είτε γλυκού νερού, είτε θαλάσσιες, ανήκουν σε αυτή την ομάδα. Το κέλυφος είναι συνήθως άκαμπτο και πλήρως οστεοποιημένο, προσφέροντας ισχυρή προστασία, ενώ οι διάφορες παραλλαγές στα άκρα και στο κρανίο αντικατοπτρίζουν τη μεγάλη τους οικολογική ποικιλία. Κατά την Κρητιδική και Καινοζωική περίοδο, τα Κρυπτόδειρα διαφοροποιήθηκαν και εξαπλώθηκαν παγκοσμίως, καθιστώντας την ομάδα αυτή την πιο επιτυχημένη απ’ όλες τις γενεαλογικές γραμμές των χελωνών.